■ چند وقتیه که یه به اصلاح setz ننوشتم؛ این جور نوشتن رو دوست دارم، به این دلیل که نوشتهای که داری مینویسی از موضوع و قالب خاصی پیروی نمیکنه و به خاطر همین میشه از هر چیزی و هرکسی توش نوشت. البته این نوع نوشتن هم یه مزیت خیلی بزرگ داره؛ نوشتنش احتیاج به فکر کردن زیادی نمیخواد و برای تنبلهایی مثل من خیلی میتونه دلچسب باشه! :)
■ از قرار معلوم این توییتر و فرندفید داره یه مقدار محیط متشنجی پیدا میکنه، حالا هرکی ندونه و تازه بیاد تو فرندفید احتمال یاد میدانهای جنگ میفته! اما یک توصیه بسیار اکید میکنم، اگر از زندگی ناامید شدهاید و میخواهید خودکشی کنید، دست نگه دارید؛ یه سر به فرندفید و توییتر بزنید تا از خنده رودهبر شده و زندگی به رویتان لبخند ژکند بزند! D:
■ این نکته از همه مهمتره: ولی خداییش(!) من کشته این شناساییتون شدم، اصلا واقعا کیفور شدم از این شناسایی عالمانه شما. یادم باشه به فواد بگم یه غزل شاعرانه بگه در این مورد؛ حالا برای آشنایی با افراد حاضر در عکس این کامنت رو بخونید احتمالا یه چیزایی دستگیرتون میشه! :)
■ قهرمانی منچستر رو هم به هوادارانش تبریک میگم. هرچند که بعد از اینکه معلوم شد آرسنال قهرمان نمیشه دیگه واسم فرقی نمیکرد که کی قهرمان بشه ولی باز هم منچستر خیلی بهتر از چلسی بود!!
■ در آخر هم از پدر و مادر و مربیان عزیزم تشکر میکنم که باعث شدن من به این درجه و جایگاه برسم، از شما هم آقای فردوسیپور ممنون که منو به این برنامه دعوت کردین، اسمایلی غلام عنایتی که اومده تو نود! D: