■■ خب! ظاهرا این بحث داره جالب میشه؛ توضیحاتی رو در مورد این مطلب(جوابیه) میدم؛ اما قبل از اون؛ آقا هاشم اول مطلب‌ش گفته:

بنده (بعنوان نویسنده آن مطلب)، خودم از بنیان آدم آی‌تی‌مند‌ی هستم و چهارصد هزارتومان هزینه تجهیزات اینترنتم و ماهیانه هشتاد و پنج هزار تومان هم بابت این قسمت از زندگی‌ام هزینه میکنم.

خب! فک نکنم که میزان پولی که برای اینترنت و متعلقین‌ش خرج میشه، نشون‌دهنده سواد بالای آی‌تی باشه(!) چه هستند کسانی حتی با اینترنت دایل‌اپ هم یک وبلاگ‌نویس آی‌تی موفق هستند و فک کنم میشه بدون قیمت گفتن هم در مورد چیزی اظهار نظر کرد؛ این رو گفتم که خدای نکرده بحث به رخ کشیدن در ذهن من نوعی پیش نیاد. :)

خب! باید بگم که مدتهاست بلاگ شما رو از طریق فید دنبال می‌کنم و فک میکنم که با نوع نوشتن‌تون آشنا هستم، تقریبا نگاه خاصی دارید و البته من با اکثر مطالب‌ت موافق نیستم! و فک نکنم لازم باشه توضیح بدم که این گیر دادن من ربطی به ذهنیت قبلی نداره. اما گفتی که:

اما نکته آنجاست که این تقسیم بندی را صورت دادم، تا اگر یک آی‌تی‌نویس‌ی روزی گذرش به اینجا افتاد، از خودش شرم کند و هی در وبلاگش توضیح ندهد که فلان جا ترجمه من را نوشته.

من که تا به حال آی‌تی نویسی رو ندیدم که این طرز تفکر رو داشته باشه، ای کاش موردی ذکر میکردی یا حداقل به صورت خصوصی بهم نشون‌ش میدادی تا من هم روشن بشم. در آخر مطلب‌ت هم گفتی که :

بوالله که هیچکس از مخاطبان وبلاگستان، مطلقا هیچکس ته دلش فکر نمی‌کند که به به! شبکه خبر چه اخبار به روز و بکری در اختیار ما میگذارد! ما همه خوب میدانیم که این سیستم رسانه دولتی، چه افتضاحی است.

اگه درست متوجه شده باشم، منظورت اینه که وبلاگ‌های آی‌تی ما باید خودشون تولید محتوا کنند به صورت محض. همنطور که میدونی اکثرا سرویس‌های اینترنتی که معمولا خبرساز هستند در ایران نیستند(یعنی تقریبا همشون!!) و برای ما که تقریبا دسترسی به اینترنت‌مون هم آبدوغ‌خیاریه در ارتباط بودن با این سرویس‌ها غیر ممکنه و تولید محتوا در مورد این سایت‌ها مستلزم روابط با مدیران اون‌هاست و البته نکته مهم‌تر از اون صرف هزینه نسبتا بالاست. در حالی که اکثرا آی‌تی نویسای ایرانی درآمدشون در حد شارژ کردن اکانت اینترنت‌شون‌ه و یا کمی بالاتر! سرویس‌های داخلی هم اونقدر در خواب ناز فرو رفتن که حالا حالا نمیشه روشون برای سوژه خبر شدن حساب کرد! اون‌وقت چه طور انتظار داری که این وسط تولید محتوا صورت بگیره؟! و اگر منظورت از تولید محتوا آموزش ترفندها و تکنیک‌های سایت‌هاست فک میکنی تا چند ماه میشه اینطور مطلب نوشت؟!‌ آیا همه وبلاگ‌ها میتونن چنین کاری کنن وبه نظرت آیا مطالب کم نخواهد اومد؟!

به هر حال اعتقاد راسخ من اینه که ترجمه کردن از وبلاگ‌های خارجی بسیار مفیده و من به شخصه ازش حمایت میکنم. :)

عمومی | ۳ نظر

■■ باید به دنیا خندید؛
گاهی باید به دنیا خندید؛
به دنیا خندیدن آروزی زیبایی‌ست!

کمی درگیرانه | یک نظر

■■ جدیدا مد شده تا یکی تو بلاگ‌ش سوژه کم میاره گیر میده به آی‌تی نویسا . مشکل اصلی‌شون هم اینه که چرا آی‌تی نویسا مطلب رو از وبلاگ‌های خارجی ترجمه می‌کنند. قبلا یه مطلب در این مورد نوشتم که پاسخی بود به صحبت زهرا. نمی‌دونم چرا این بحث نمی‌خواد تموم بشه. حالا من نمیدونم آیا اون‌های که این حرف رو میزنن تا حالا از یه مطلب ترجمه‌ای از بلاگ‌های آی‌تی استفاده نکردن؟! آیا همه‌شون خودشون مطالب سیل‌آسای(!) لایف‌هکر و ماشابل و تک تک‌کرانچ و … رو می‌خونن؟! نمی‌دونم والا؛ شاید هم خودشون همه اینا رو می‌خونن!

احساس می‌کنم داره یه جور گروه‌بندی توی وبلاگستان ایجاد میشه، آی‌تی نویسا یه طرف و اون‌هایی که آی‌تی نمی‌نویسن یه طرف دیگه. مگه نه اینکه همه دارن به نوعی برای پیشرفت وبلاگ‌ستان تلاش میکنن؟ واقعا درک نمی‌کنم این دشمنی با آی‌تی نویس ها رو!
(لینک)

عمومی | ۸ نظر

■■ شنبه، بیست‌ونهم تیر
به دنیا میام. :)

شخصی | ۱۵ نظر

■■ از دیشب میگرنم شروع شده، چیزی که فک کنم تا آخر عمر باهام باشه. :( زیاد مهم نیست، با اینکه الان اصلا نمی‌تونم تمرکز کنم، ولی گفتم یه مطلب در مورد میگرن بنویسم که شاید کمی سرم گرم بشه. (: دوتا کاری که سید یوسف منیری توصیه کرده بود رو اینجا می‌نویسم شاید بدرد خورد:

یک) توی یه قاشق چایخوری کمی دارچین و آب رو مخلوط کنید و روی پیشونی‌تون بمالید؛ کمی درد خواهید داشت(گرچه به درد اصلی نمی‌رسه!)، ولی کمی موثر خواهد بود. برای من که بیشتر از نیم‌ساعت نتونست موثر باشه ولی باز هم نیم ساعت کم‌تر هم خوب بود.

دو) راه دوم هم که خودم زیاد استفاده می‌کنم، شیاف دیکلوفناک‌ه. شاید بهترین روش برای تضعیف درد به صورت سریع. البته هیچ وقت درد از بین نمیره و تنها میشه کمی آروم‌ش کرد ولی خوب به قول سید کمی افت داره ولی موثره. (:

این دو روش رو اگه مثل من هستید حتما انجام بدین، کمی درد رو کمتر خواهد کرد؛ اما نکته جالب ماجرا اینجاست که این‌جور موقع‌ها همه میگن برو بخواب یا استراحت کن؛ نمیدونم چرا دقیقا واسه من برعکس‌ه! یعنی وقتی میرم دراز می‌کشم یا میخوام به زور بخوام درد بدتر میشه، ولی وقتی پای کامپوترم یا به هر طریقی سرم رو با کاری گرم می‌کنم یه جورایی حواسم پرت میشه از درد. به هر حال امیدوارم که هیچ‌کدوم از شماها مبتلا به این بیماری نشین. (:

پ.ن: امروز جشن انتشار فایرفاکس‌ه، قراره برم. فقط امیدوارم وقتی که میخوام برم اوج درد نیاد سراغم. اگر هم رفتم از تمام دوستان به خاطر قیافه‌ی به هم ریخته و داغونم عذر میخوام. :|

شخصی | ۳ نظر