مسافر و غریب

شهریور ۲۸م, ۱۳۸۷

■■ عزم آدما بلند٬ روح آدما وسیع
توی شعرم واس‌شون کوه و دریا می‌ذارم
.
.
.
.
من مسافر و غریب٬ اما لبریز یقین…

پی‌نوشت: دیروز شهرام(که یکی از دوستان نزدیک ناصر بوده) حدود ده دوازده‌تا از عکس‌های آخرین لحظات عمر ناصر رو بهم نشون داد؛ یه‌جوری شدم!

۲ نظر

  1. Silence میگه:

    این آهنگش زیباست…
    زیبا…

  2. بریر حسینی سعادت میگه:

    خدا رحمتش کنه… حقیقتا انسان شریفی بود.

نظر بدهید