طرفداران ایرانی - دو
شهریور ۲۹م, ۱۳۸۷■■ توی مطلب قبل گفتم که در مورد طرفداران ایرانی لینکینپارک صحبت میکنم. خب همونطور که قبلا گفتم به نظر من دو جور طرفدرا داریم: آتیشی و تند؛ معمولی و آروم . دلم میخواد که بیشتر در مورد دسته اول صحبت کنم. شاید توی ذهن هرکسی که اینطور طرفدارا رو میبینه این سوال پیش بیاد که «چطور ممکنه یه نفر اینقدر افراطی علاقهمند به یه گروه موسیقی باشه؟» و یا «اصلا یک گروه موسیقی میتونه طوری باشه که طرفدارانی اینچنینی داشته باشه؟» ببینید فک میکنم که سیر علاقهمند شدن یه شخص به یک خواننده یا یه گروه موسیقی به صورت زیره:
- گوش دادن برای اولین بار به آهنگهای اون گروه/خواننده
- جذب سبک و نوع آهنگ اون گروه/خواننده شدن
- دوباره گوش دادن به اون موسیقی برای بارها و بارها
- جستجو برای پیدا کردن و آشنا شدن با خواننده و زندگی شخصی و شخصیت خواننده/گروه
- دنبال کردن اخبار پیرامون اون گروه/خواننده
- عاشق شدن!
البته این کلیت ماجراست یعنی اکثرا این اتفاق میافته تا یک نفر با یک گروه/خواننده آشنا میشه و میشه یک طرفدار افراطی! اما برگردیم به سوال: «اصلا یک گروه موسیقی میتونه طوری باشه که طرفدارانی اینچنینی داشته باشه؟» با اطمینان کامل میگم٬ بله! واقعا یک گروه موسیقی میتونه اینقدر جذاب٬ کامل و رویایی باشه که بتونه اینچنین طرفدارهایی پیدا کنه. لینکینپارک یکی از همین گروههاست. البته کم نیستن گروههایی که طرفدارانی اینچنینی دارن اما دوستداشتن لینکینپارک در نظر من چیزی جداست از بقیه ماجرا ! بگذارید رک بگم : لینکینپارک از نظر من(و احتمالا اکثر طرفداراها) چیزی فراتر از یک گروه موسیقیه. اونا یه الگوئن٬ یه زندگی٬ یه فرهنگ!
اما چیزی که موضوع اصلی صحبتمه طرز رفتار و نوع ادبیات و کلا طرز زندگی یه طرفداره. خب یه طرفدار(حالا طرفدار هر گروه یا حذبی) بدون شک از اون محبوبش الگو میپذیره بدون شک. اینجاست که طرفداران لینکینپارک از دیگران متمایز میشن؛ تفاوت رفتاری طرفدارای لینکینپارک در چیزیه که ازش الگو میگیرن: «لینکینپارک». گروهی که اعضاش هیچوقت الفاظ رکیک به کار نمیبرن٬ هیچوقت به هر هدف و قصدی گروهها/خوانندههای دیگه رو تخریب نمیکنن٬ یه الگوی کامل انساندوستی و دفاع از حقوقبشر هستن٬ باعث رنجش طرفداراشون نمیشن باید هم طرفدارانی جدای از دیگر گروهها/خوانندهها داشته باشه! البته خدایناکرده قصدم اصلا توهین یا بیاحترامی به طرفدارای گروههای دیگه نیست دارم توی بخش خودم صحبت میکنم. :)
ادامه دارد…
۲۹ شهریور, ۱۳۸۷ در ۹:۱۱ ب.ظ
در رابطه با همین پستی که نوشتی یه نکته ای رو باید بگم
مهران جان تا به حال دقت کردی که ویدئوهای ال پی عشاق تماشای زیبائی های جنسی رو ناکام میکنه؟؟
برای مثال من چندین بار شده که با دوستان کلیپ های ال پی رو تماشا کردم. و در طول تماشای ویدئو هیچ عکس العمل خاصی از طرف دوستانم مشاهده نکردم.
در تحلیلی که داری این نکته کلیدی رو فراموش نکن که لینکین پارک هرگز حاضر به استفاده از جذابیت های جنسی در کارهاش نبوده.
برای مثال در پست های وبلاگی اگر یک پست جنسی بزنی حداقل ۳ نظر رو کاسب میشی… اما وقتی درمورد انسانیت یا یک موضوع معمولی بنویسی خبری از استقبال نیست. و حتی در کل وبلاگستان هم این قانون به طور آشکاری حکم فرماست.
به این شکل که اگر یک پست موشکافانه در رابطه با موضوعات غیراخلاقی بنویسی یک شبه ره صد ساله را در وبلاگستان طی میکنی…..
من به شخصه از تصاویر ویدئویی لینکین پارک که پرداخت به اصل اشعار و موسیقی را در دستور کار خود قرار می دهند لذت میبرم چیزی که کمتر گروهی حاضر به تعبیت از آن است (یعنی موسیقی و حفظ حرمت ها و اخلاقیات) و احترام گذاشتن به شعور بیننده.
۱ مهر, ۱۳۸۷ در ۵:۲۹ ب.ظ
سلام دوست عزیز مهران
یه سوالی اشتم خدمتتون اونم اینه که نظرتون در مورد گروه SCORPIONS چیه ؟ چون منم دقیقا همون احساسی رو دارم که شما نسبت به لینکین پارک دارین !
برام جالبه نظر شما دوست عزیز رو بدونم !!!
————————-
۱۱۰درصد با نظر کامنت بالایی موافقم !
————————-
میتونم بگم از آغاز به کار وبلاگتون پیگیر مطالب وبلاگ بودم … می خوام بدونم دلیل این همه تغییر تم چیه ؟
بدرود سینا