هیچ وقت یه آدم مدگرا نبودم٬ چون نه علاقه‌ای به این کار دارم و از اون مهم‌تر پول درست حسابی هم واسه اینکه هرماه برم یه دست لباس بخرم رو ندارم. این چند وقته مدهایی روی کار نیومدن که چشمم رو طوری بگیرن که بخوام برم طرف‌شون. به نظرم حتی لباس‌هایی که این چند وقته هم سن و سال‌های خودم می‌پوشن جز خندیدن کار دیگه‌ای نمیشه در برابرشون انجام داد!

همیشه هم به این مدل‌ها میخندیدم٬ یه وقت جسارت نباشه‌ها ولی آخه خواهر من شما که نمی‌تونی با کفش پاشنه بلند راه بری٬ مگه مجبوری بپوشیش اون‌وقت با زانوهای خمیده و مثل لاک‌پشت راه بری!؟ یا اینکه برادر گرامی اگه یه مقدار اون شلوارتو بلندتر بخری ورشکست نمیشی٬ که بخوای دم‌به‌دم دستت به شلوارت باشه که یه وقت خدایی نکرده……! حالا اگر هم بهت نگن Fashionable کلاس‌ت نمیاد پایین!

پ.ن: اما دلیل اصلی اینکه مدگرا نیستم٬ نداشتن هیکلی درست و حسابی‌ست! حالا شما فرض کن من از این تی‌شرتا که شبیه رکابی‌ه بپوشم٬ اوغ! یا اینکه بخوام مثلا موهامو از این مدلا هست جلوشو میدن پایین پشت‌شو میدن بالا بکنم٬ دیگه خود لرد فرانکشتاین میشم! D:

بی‌ربط: (لینک)